• Limburgs liedje van Miel Cools, Jos Ghysen en Louis Verbeeck

    Is het nu raar, waar of niet waar? Een optreden van het trio, heel lang geleden.

    Ze hadden te diep in de nacht gekeken en omdat ze hun weg niet meer te vlot kenden, waren ze per strijkijzer (Citroën!) in de gracht geland.

    Bij het ochtendgloren werden ze gewekt: Miel nog in een vrolijke noot, Jos cursief en Louis naar een vrij vers. Miel nog even een katertje van Bavo, Jos nog even een verzurend scharniertje en Louis nog even tussen de vergulde rammenassen. 

    Wie achter het stuur zat, werd dood gelaten: ze werden alle drie gereden. Maar zoals dat vooral vroeger kon, in der minne bezegeld.

     

  • Per Voetnoot van Arnon Grunberg

     voetnoot.jpg

    Na meer dan twee jaar heb ik de eerste Voetnoot van Arnon Grunberg nog altijd niet uit en niet dat dat alleen aan hem zou liggen.

    Intussen beschik ik stiefkinderlijk over Voetnoot 2, een tweede keuze uit zijn opmerkingen, onderaan op de hoofdblazijde van De Volkskrant, die ik niet dagelijks wens te lezen. 

    Vooral mijn aforismen-misgroei, doet me kijken naar de arnonismen die van de lange Grunberg komen. Hij citeert zelfs Joop Goudsblom, een socioloog-aforist die ook hoog stond op de korte pootjes.

    En omdat ik met die aankoop afgerond, de Nederlandse Boekenweek mag meevieren, gratis per trein. Of een nootvoetje.