• Een hampel Olaertsen in het Duits?

    een hampel olaertsen in het duits,een beetje van hugo olaerts,a: dei stehleiter des alphabets,aphorismen: krümel des denkes,augenblick: der kürzeste abstand zwischen zwei menschen,braustablette: ein sturm im wasserglas,falten: die menschligen jahresringe,fliessbandarbeit: eine peitsche am laufenden band,igel: das steckkissen unter den tieren,jogger: laufjunge,kontaktlinsen: brille inkognito,hugorismen,lexikon der boshaften zitate,ernst günter tange,eichborn,tekening: lothar reinhardt

    A: die Stehleiter des Alphabets

    Aphorismen: Krümel des Denkes

    Augenblick: der kürzeste Abstand zwischen zwei Menschen

    Braustablette: ein Sturm im Wasserglas

    Falten: die menschligen Jahresringe

    Fliessbandarbeit: eine Peitsche am laufenden Band

    Igel: das Steckkissen unter den Tieren

    Jogger: Laufjunge

    Kontaktlinsen: Brille inkognito

    Uit Lexikon der boshaften Zitate, Ernst Günter Tange, Eichborn

    Tekening: Lothar Reinhardt

  • En staat U er ook op?

    Vanhees  2.jpg

    Zoals vroeger in de kerk: staand, knielend of zittend.

    Staand: P. Westhof, P. De Bruyne, J. Hermans, R. Boonen, Thijs, N. Bronckaers, Feytons, meester Vanhees

    Knielend: Rubens, E. Lenaerts, Maurissen,?, R. Castro, Sleurs, R. Velser, G. Schrijvers, Bijnens

    Zittend: E. Donckier, ?, L. Olaerts, H. Olaerts, ?, R. Baeten, A. Paulussen, Vandeurzen, ?  

    Of een voorbereidend jaar: Sint-Jan Berchmanscollege, Bret, Genk

  • Honger lijden heeft nog iets van Hongarije

    Honger lijden heeft nog iets van Hongarije.

    Nu was ik nog eens in Boedapest, voor het derde zeer. Twee keer voor de verkiezingen en nu voor de uitverkiezing van mijn neefje. Een huwelijk met goulash.

    De Donau ligt aan Boedapest zoals Heinrich Heine aan zijn hart. Een stuiter als opkikker. Op Sofia, de boot, was ik verloren. Een plaats waar je zonder verkalking veel kwijt kan, tijdelijk tot de definitieve black-out.

    De forint heeft het nog niet voor de wind van de leuro. Longen piepen er ook zigeunermuziek en het hart heeft er geen slaapkamers. Zoals daar ook mensen zijn van het chique met haar op, chicklit en andere baarmoezaaiers.

    Of zelf gevonden steuntrekkers. Een vrouw die me destijds aan een vond-fijn even opfriste. Was ik blij dat een vrouw me daar vriendelijk kende in mijn overvolle eenzaamheid. Tot ze haar diensten aanbood: sponsoring van vleesnatte liefde op aftakeling. Hetgeen thans, blijkbaar meer wordt wegemasseerd.

    Ook het kaal afgeborstelde, oud heertje dat in de drukke straat, Váci ucta, het niet-loze vissertje kwam doen. Met een moderne pillamp, een staafje met een soort magneet, om door de gaten van de afwateringsrooster verloren centen tot leven te wekken.

    Of de Boedapester die zijn oud herenhuis had omgeturnd tot verhuurde, smalle winkelpanden en zijn statige ingang gebruikte om zijn huurders voorbij te steken met een inventief rolbaar winkeltje, waaraan hij zich niet al te moe moest maken en toch de winst voor zijn karretje kon spannen.

    Dan was er de oud-geschminkte vrouw die van een stok de bedelstaf had gemaakt tot handelstok. Gelijk een geweer met afgezaagde loop, maar ze schoot er goed mee op. Het handvat was haast groter dan het onderdeel, waardoor ze een uitgemergelde dino kon naspartelen. Op haar poot spelen voor medelijden, mits vergoeding. 

    Zeg ik nog tegen mijn vrouw: “Trek er een foto van, dan is ze zó recht!” Op die momenten vindt mijn vrouw me echt geen steun, nooit een doeverlaat.

    Tot de politie kwam en de kreupele weg joeg. Ze werd per seconde groter en groter en jonger. Alleen haar steuntrekkerij verstoord.

    Maar ik heb trek in Boedapest, honger lijden heeft nog iets van Hongarije. Of anders: Boedapest is de Charel aan de Donau.