• Woorden met Amsterdam

    Amsterdam.jpg

    Een jaarmarkt is voor mij Amsterdam, met of zonder boekje. Vanuit Station Amsterdam centraal de stad in.

    Een terugkerend baantje, niet speciaal voor De Cock, eerder antiquariaat Kok, De Slegte (Polare) of het lot betere het. Of Atrium gadesla en vele, andere boekenvellen tot ik mij beter voel in mijn pels, zoals je op het Leidseplein meer uit lijden wordt verlost.

    Zelfs een snoetgebekte bloem doet goed. Roem het als ETBO, eerst tulp bij Ollanders. Zelfs de buitenkant speelt al Vondel(ingen)park in mijn hoofd. En van al dat water in de grachten krijg ik geen drang tot plassen. Bij Carré bekom ik vierkant een lach.

    In de Hoogstraat kan je best spieken om niet tussen de spaken te komen. Aan het koninlijk paleis weesmuil je: verdammt, wat kreuk! Of verder een die staat te flirten met een oranjelicht of een knipoog, paletmesscherp.

    Of het eerste vakantietripje met een lief naar Amsterdam en al meteen de boot in. Het hotelletje heette Haas.   

    Pramsterdam.

  • Ook dwergen werpen lange schaduw

    karlkraus.jpg

    Er zijn weinig boeken die ik veel ter hand neem.

    Waar ik een liefde-haatverhouding mee heb is Karl Kraus. Een charel die de fakkel aanmaakte. Met een neusgerig brilletje, met haar op de tanden dat piekte tot in zijn hoofd. Mager maar de buik vol van onrecht. 

    Over Adolf schreef hij dat hem bij Hitler niets te binnen schoot, maar voordien vlamde hij naar fascisme, oorlog, corruptie, ingemaakte cultuur, perskoppers, geschminkte politiek. Omdat men dat niet hemels vond deed men hem de duivel aan.

    Gekshalve ben ik vooral uit op zijn aforismen of wat er voor doorslaat. Deze taaljongleur is in het Nederlands karig vertaald. Ik herinner mij Bitterzout, een bundeltje van schamper 28 Kraus-aforismen, vertaald door W. de Graaf, Avalon Pers.

    Met "Auch zwerge werfen lange Schatten", een nieuwe en andere selectie, krijg ik nieuwe toegang. Een doolhof met meer buitgangen. Alhoewel het aangeeft wat een slangenvel een taal is, hoe ideeën spartelen om wondere woorden.

    Het oorspronkelijke Wenn die Sonne der Kultur niedrig steht, werfen selbst Zwerge einen langen Schatten, hier vrij vertaald als Wanneer de zon van de cultuur nederig staat, werpen zelfs dwergen een lange schaduw, wordt een paar ander mouwen voor het ellebogenwerk.

    Ook voor Karel Gekruld.