• Rundskop

    Plets! een rundskop op de voorruit. Nog even een uitvloeisel van een vogel, die nog nog aan het fruit is. Een beetje gilleven, maar verder parmantig naar Maastricht. Zondag, er zijn minder parkeeruitwassen en langs de avenue is er nog plaats zat, terwijl anders dronken van verkeer.

    Wie boekt, die leeslint. Centre Ceramique is geen tegeltjeswijsheid. U weet dat Nederlanders zich nog al eens willen verpraten in het Frans, iets hebben met oranje lichten. Enfin, de Maastrichtse bibliotheek heeft de naam.

    Achter de autozetel van de aap, zegt mijn kleinzoon voor Saab, staat de zak van de in te leveren boeken. Zodra de stoffen handvatten voor het grijpen liggen, merk ik een petieterige tros bananen en de rekening van het warenhuis. Verdomd nogmaals! Zak, van draagtas verwisseld. Dan eet ik maar meteen een banaan.

    Terug rijden naar Genk of hier staartje lummelen? Wie niet inlevert, kan niet naar de nieuwe hemel. Hoeveel materialen mag ik thuis hebben? Dan mag ik nog twee boeken opscharrelen van de kelder tot de vierde etage. Wat een verdieping.

    Ontwapenende vrede. Nu denk ik, kan ik rustig de tijdelijke uitzet aan boeken oplijsten? Mooi uitgetikt, op voorhand klaargemaakt, met de gegevens en al. Maar dit zit niet bij de bananen. Au, zotzijdank heb ik mijn boekje, het zwarte doosje van elke dag. Daarin staan alleen de krakkemikkige elementen. Maar niet gezeurd. Er is ook nog de computer die zich fijn laat opzoeken en het commando heeft over het magazijn van afgevoerde boeken. Ter inzage.

    De computer heeft een grauwe maandag, de sluitingsdag van de Maastrichtse bibliotheek. Hij wil de beheerder van het magazijn ook een extra vrije dag geven. Omdat de computer elektronisch de opslagplaats niet de baas kan, wordt de papieren molen ingeschakeld met mannetjes en vrouwtjes er aan.

    “Is dat geen pechdag?”, vraagt zo'n mannetje.

    “Vindt U?”

    Hier dient de lering naar de ontbering gezet. De Knipogen ener Marij lijken niet als een kip weg te kijken. Slechte gedachten heb ik, maar die van Luuk Gruwez kunnen door de beperking niet mee. Knittelverzen van den Schoolmeester kan ik nu weer niet meeslepen. Ook Over het geluk van lezen, laat ik maar even voorbijtrekken.

    Toch heeft Centre Ceramique heel wat abonnementen. Gratis Studenten- en Jeugdpas, maar voor mij is dat lang foetsie. Af en Toe (20 €), All-in (35 €) en Dubbel Plezier (50 €). Bij de bibliotheek in Genk en de provinciale te Hasselt betaal ik 5 €, te Luik 4 €. Mijn Dubbel Plezier, ook gratis voor mijn partner, die er niet is maar wel R.I.P.-achtig sms't “boeken vergeten”, wordt een falenkrans.

    Bij nazicht mag ik 20 materialen vergeten, waarvan acht boeken. Ingebonden tijdschriften tellen als boek. Een verzameld tijdschrift voor wetenschap en cultuur is te vinden op de vierde etage, waarvan Rekenschap, Collectie micro Taco, niet te filmen of naar huis nemen. Ik ben hier nog op zeercontract. Dus kan ik toch nog drie boeken naar Genk verleiden.

    Uit Limburgensia kies ik Maastricht in verhalen en gedichten van Hans van de Waarsenburg. Ik vind de Werken van Majakovski, de Rus van het radjectief, vertaald door Marko Fondse. Schaar ter compensatie vooreerst nog even twee dvd's mee als niet toevallige, muzikale lijfwachten van vroeger: Frank Sinatra en Bob Dylan.

    En het derde boek? The Thurber Carnival, door James en de holderdekolderbrigade. Een muiltje in het oog.